Kimseye sarılmadığımız kadar sarıldık birbirimize..Son insanlığım da, sırtımdaki elleriyle gitti. Daha fazla bakmadım yaşlı gözlerine. Hissetmiyordum çünkü acısını..
Birçok zaman teğet geçtim mutluluğa. Belki daha az düşünseydim, dokunabilirdim o sürekli duyguya ama mutluluğun, tatmin olmanın bir göz kırpması kadar kısa sürdüğünü anlamam zor olmadı. Uğruna hatalardan kaçınılacak bir bok değildi mutluluk!