Yazık ki şeytan bile yüzümüze bakmıyor artık. Eskiden ne güzeldi. Tanrı bizimle, melekler yanımızda, şeytan peşimizdeydi. Ruh çağırıyorduk; ölüler -sağolsunlar- üşenmeyip geliyorlardı. Şimdi, biriyle karşılıklı oturmuş sohbet ederken bile bir anda kayboluyoruz. Ding! bildirim geliyor ve 'Puf!' artık orada değiliz. Tüm hayatımız, kim isek o olmamak, kiminleysek onunla olmamak, nerede isek orada olmamak ilkeleriyle akıyor.
Alt kattan Bob Dylan'ın "Don't think twice it's allright"ı duyuluyordu:
Oturup neden diye düşünmek boş sevgilim
Bulamadıysan eğer nedeni şimdiye dek
İşin içinden böyle çıkamayız sevgilim
Ah cevapsız kalacak bu sual sonsuza dek