Yalnızlıktandı atak halinde gelen bu ani korku hallerim. Özenle yakınlık gösteren birinin samimi sevgi haline rastlasam sanki bu anksiyete halimden eser kalmayacaktı.
"Üstüme vazife olmayan işlere karışmıyorum ben "cümlesi pek dikkatimi celbetmiş, durmuş kalmışım bir an. Halbuki o kız ona da çok zarar veren biri ortak düşmanımızdı ondan gıcık gıcık cevap vermesine anlam veremiyordum.
İş yerinde ki bir kızla sorunumu anlatırken "ben bu konularla çok ilgilenmiyorum" diye bana cevap yazdığında "senelerdir sizi ilgilendirmeyen konuları seçemedim ben vallahi billahi. Şurada bir şey konuşuyoruz hemen tersliyorsunuz insanı"dedim.
Ama bazen benim için hassas olan konularda beni tersleyerek lafı ağzıma tıkadığında ona kızdığımı naif bir ifadeyle ima ederek cevap verdiğimde tepkime çok güldüğünü gösteren emoji atardı bana.