bir solukta okumalık öyküler... "cinnet bahçesi" ve "alafranga ihtiyar" hikayeleri çok iyiydi, roman olacak şekilde uzasa; okunacak cinstendi. ayfer tunç kesinlikle güzel yazıyor.
561 sayfayı okurken zamanımın ziyan olduğunu düşündüm. artık ahmet ümit hep aynı şeyi yazıyormuş gibi hissediyorum. polisiye kurgu sevenler okusun işte.
bu kitabın neden bu kadar popüler olduğunu anlamadım. lisede okuduğum, dini motivasyon kitaplarından bir farkı yok. üç yüz sayfalık kitabın yüz sayfası zaten alıntılar. kalan iki yüz sayfayı kaleme almış yazar; onda da o kadar çok tekrara düşmüş ki, keşke yüz elli sayfada bitirseydi dedim. pek çok bölümde aynı şeyleri okuyormuş gibi hissettim.