Tolgası ışıldayan Hektor can verirken dedi ki:
“Senin ne olduğun yüzünden belli, demirden bir yürek var göğsünde.
Ama uyanık ol, uğramayasın tanrı lânetine, yiğit de olsan, Paris’le Apollon o gün seni, öldürecekler Batı Kapıları’nın önünde.”
Söyler söylemez Hektor bu sözleri, her şeye son veren ölüm kapladı bedenini.
Uçtu canı gövdesinden, yollandı Hades’e, gücünden, gençliğinden koptu, kaderine ağlaya ağlaya.
Ama pınarlara, yunaklara dördüncü gelişlerinde, bir altın terazi kurdu baba tanrı, acıklı ölümün iki tanrıçasını koydu kefelere, biri Akhilleus’unkiydi, biri at sürücüsü Hektor’unki, ortasından tuttu kaldırdı teraziyi, ağır bastı Hektor’un kara günü, kefe düştü yuvarlandı Hades’e dek.