Her vefat haberi duyduğumuzda
ölümün vakitsiz oluşunu,
bir gün bizim de kapımızı çalacağını,
hatta günbegün bize yaklaştığını hatırlarız.
Ama yine de ölüye ölümü yakıştırmayız, hele ki sevdiğimiz bir kişi ölmüşse,
her ölüm bize erken bir ölümmüş gibi gelir.
Geriye yalnızca ölüye ait anılar ve kalanın içsel hesaplaşması kalır.