Bir de tutmuş, bana yaşa diyorsun! Sokağın bütün kapıları sağlı sollu, kapalı. Fenerlerin hepsi sönmüş, hepsi. İnsan bu yolda ancak düşerek ilerliyor. Bana düşmeye devam et, diyorsun ha? Bu karanlıkta benim için bir fenerin var mı hala?
İnsanın bir kalbi olsun da, anlıyor musun? Haykıran bir kalbi! Bu kalp, sesi kısılana kadar bağırdı da çığlığını hiç kimse duymadı. Ne aşağıda ne yukarıda hiç kimse! Bu iş kimin umrumda? Kimsenin! Aşağıda insanların kulakları tıkalı, yukarıda Tanrı’nın! Tanrı uyuyor, bizse yaşamaya devam ediyoruz.