Gülçin
@gulcinden
“Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım. Hakiki hayatım benim için can sıkıcı bir rüyadan başka bir şey değildir.” -Sabahattin Ali
Bin Muhteşem Güneş yazarın okuduğum ikinci kitabı oldu. Uçurtma Avcısı’nı okuduktan sonra bu kitaba karşı biraz ön yargılıydım. Yazarın hiçbir kitabının beni Uçurtma Avcısı kadar etkileyemeyeceğini düşünüyordum.
Yanılmışım.
Bin Muhteşem Güneş, yaşadıkları talihsizlikler sonucu kaderleri kesişen iki kadının hikayesi.
“Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir. Her zaman. Bunu hiç unutma, Meryem.” cümlesini okuyoruz kitabın ilk sayfalarında ve hikayenin içine girdikçe aslında bunun ne kadar da doğru olduğunu görebiliyoruz.
Bambaşka bir coğrafya, ama bize o kadar da uzak olmayan bir kültür. Çocuk yaşta evlendirilen, hayallerinin peşinden gidecek imkanlara sahip olamayan ve kendi kaderini belirleme yetkisi elinden alınan kızlar.
Bir kromozom farkının, yazarın da deyişiyle genetik piyangonun onları diğer cinse üstün kıldığına inanan, namus bekçiliği yapıp kendilerinden 45 yaş küçük bir çocukla evlenmeyi doğru gören erkekler ve yozlaşmış, kendi kendini yok eden bir toplum.
Bu sadece kitabın ana kahramanları Meryem ve Leyla’nın hikayesi değil; dünyanın her bir köşesinde, her gün, her saniye haksızlıklara göğüs geren yüzlerce kadının hikayesi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Goriot Baba:
Romanda eski tüccar Goriot’un kızlarına duyduğu koşulsuz sevgi uğruna tüm servetini harcayıp yoksul düşmesi ve servetini kaybetmesiyle birlikte toplum içindeki itibarını yitirmesi anlatılır.
Önceleri Mösyö Goriot ismiyle anılan ve bir zamanlar herkesin saygı duyduğu karakter, eşini kaybetmesinin ardından hayattaki tek varlığı olarak gördüğü kızlarına tutunur ve kızlarının mutluluğu için tüm servetini feda eder. Servetini yitirmesiyle birlikte toplum içindeki saygınlığını ve kızlarının gözündeki değerini de yitiren Mösyö Goriot artık sadece Goriot Baba olarak anılmaktadır.
Goriot Baba’nın kızlarına olan sevgisini daha iyi betimleyebilmek için kitaptan birkaç alıntı paylaşmak manidar olacaktır :
“İki kızımın da tek bir damla gözyaşı dökmemesi için Baba’yı, Oğul’u, Kutsal Ruh’u satarım.”
“Gerçekten de sevgili mösyö, ben kimim? Ruhu kızlarının bulunduğu her yerde dolaşan berbat bir ceset.”
Roman her ne kadar 19. yüzyıl Fransa’sında geçse de sefaletin getirdiği yalnızlık, ötekileştirme, para hırsı ve doyumsuzluğu, her geçen gün insani değerlerin yitirilmesini ve toplumun içine düştüğü bataklığı kusursuz bir şekilde resmetmesi nedeniyle Goriot Baba; tek bir insanın, toplumun, zamanın değil tüm insanlığın hikayesidir.
