GÜLSÜM KARADENİZ
@gulergulsum
Öğretmen
Lisans
Giresun
Giresun, 17 Temmuz
98 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Normalde yeni çıkan her Osman Balcıgil kitabını keyifle okurum ama bu kitap beni içine çekmedi. Nahit Hanım gibi, Afife Gibi, Suat Derviş gibi hissettirmedi. Sadece Cumhuriyetin ilk yıllardında arka planda yapılan çalışmaların etkisini anlatmakla kaldı. Roman hissini yaşayamadım. Ana karakterlerin aşk hayatının içine daldığı kitapları her zaman daha çok sevdim. Ayrıca çok fazla yazım hatası var. Mesela son sayfalarda Zeki Beyin cenazesine giden Saffet ve Şükrü Beyleri anlatırken Saffet ve Zeki bey diyor. Zeki beyin ölüm haberini vermeye Zeki beyin gittiği yazılmış. Editör kitabı basmadan incelemenin sonlarını kaçırmış. Üzgünüm tavsiye edeceğim kitaplar arasına giremedi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun zamandır okuduğum kitaplar içerisinde en ters köşe biteni buydu bence. Son 100 sayfayı acaba sonu nasıl olacak diye tahmin etmeyle geçirdim ama böyle bir sonu tahmin etmem mümkün değildi.
Gerçekten çok iyiydi.
En çok karısı hamile ve ölmek üzereyken askerde olan Harun’un ev izni istemesine savaş olduğu için izin çıkmamasına tekrar tekrar komutanlara yalvarmasına, komutanın yollar mayın dolu tehlikeli deyip göndermemesine komutana beni helikopterle güvenli bölgeye bırakın ben giderim deyince komutanın bir hastalık için helikopter gelmez deyip karısı ve çocugu öldükten 1 hafta sonra eve gönderilmesine üzüldüm. Üstelik ölüm kalım meselesi varken kalkmayan o helikopterin üst düzey askerler ziyarete gelecek onlara layık peynirimiz yok iyisinden Bergama Peyniri almak için helikopter havalandırın denmesi Harun için tuz biber oldu. Ağzına bir daha peynir koymayan Harun…
Yılın ilk okuması ile karşınızdayım.
Bitti ama bende bittim diyeceğim bir kitap okudum.
Ayfer Tunç kalemiyle yakın geçmişte tanışıp sevdiğim yazarlardan birisi hatta şunu söyleyebilirim bence Çağdaş Türk kadın yazarlar içerisinde en iyilerden birisi.
-
Kitabımız üç kuşak kadının yaşadığı hayat ara ara geçmişe giderek bizlere aktarılıyor.
Paşa karısı Esme’den başlayıp onun kendisini paşa kızı olarak tanıtan Hatice Şehbal hanıma sonrasında onun kızı idealist öğretmen Ayhan hanıma ve onun kızı ve bu kadınlar kuşağının en küçüğü akademisyen Şehnaz Varlı’nın ağzından dinliyoruz hikayemizi.
Esme’den başlayarak bu kadınlar hayatlarında ki erkeklerden çekmiş. Aslında çekmiş demek az kalır Esme ve Hatice Şehbal Hanım gerçekten her türlü tacizi, tecavüzü, açlığı, yoksulluğu yaşamış.
Bu kadınların bir diğer ortak noktası aslında beyinlerindeki hasarlar.
Esme delilerek vefat etmiş. Hatice Şehbal Hanım genç sayılacak yaşta aklını oynatıp herkese çile çektirip beyin kanamasından ölmüş. Ayhan Hanım ise kitabımıza adını veren uyurgezer annemiz. Uyurgezer zamanlarında olan biten bütün gerçeği farkında olmadan Şehnaz’ın suratına duvar gibi çarpıyor. Şehnaz’ın beyninin ona yaptığı oyun ise hiçbir şeyi unutmamak. 2 yaşında ölen babası sandığı Mazhar Varlı’nın bile kokusunu hatırlaması..
Bu kadınların hayatını okurken bir diğer ana konumuz ise Şehnaz’ın hastalık derecesinde bağlı oldu evli olan E. ile yaşadığı 30 yıllık ilişkisinde yaşadıkları, kadın olarak yok sayılması…
-
Kitabımız gerçekten okumaya değer bir kitap tavsiye ediyorum.
-
Umarım Ayfer Hanım bu kitabın da Kapak Kızı üçlemesi gibi devamını getirir. Bir kitabı Ayhan Hanımın bir kitabı da E.nin dünyasından okumak çok keyifli olur diye düşünüyorum.
-
Normalde bu kadar uzun yorum girmem ama gerçekten beğendiysem kelimeler akıyor
Bazı yazarlar ne yazsa okurum diyoruz ya Zülfü Livaneli de benim için o yazarlardan birisi. Bekle beni kitabını da büyük bir beklentiyle okudum ve evet okurken çok keyif de aldım. Çünkü okuduğunuz satırların boş bir yazarın kaleminden çıkmadığını hissediyorsunuz. Çünkü verilen örnekler, yapılan betimlemeler belli bir bilgi birikimi olmadan yazılamayacak düzeyde.
Bu noktadan sonrası spoiler içerir.
Kitabımız aşk, isyan, umut, dostluk, direniş gibi duyguları yoğun olarak yaşıyor. 186 sayfalık kitap bence 300-400 sayfalık kitaplık konuyu içeriyordu. Eleştirmek haddim değil belki ama Selim ile Leyla lisede sevgili oluyorlar bir bakıyorsun evlenmişler, evliler Selim ne iş yapıyor nasıl düşünceleri var anlamadan Selim hapse atılıyor. Sonra bir anda hapisten çıkıyor İsveç’e gidiyor. Bir anda Leyla ve kızı Zeynep’de İsveç’e gidiyor ve kavuşuyorlar. Bu olay geçişleri de anlatılıp daha uzun bir roman olsaydı daha çok sevecektim.
“Beklemek, özlemek, beklemek, özlemek... Hayat bu iki kelimenin arasında sıkışıp kalmıştı. Çıkar yolu yoktu en acısı da buydu. Kafka’nın davası gibi bir sabah uyandık suçluyduk neden nasıl bilmeden...
Tek suçumuz okumaktı. Kendimizi geliştirme isteğimizdi. Okumanın suç olduğu, aydınların eğitimlilerin yaşamalarının tehdit olarak algılandığı 1968 sonu 1970 yılları Türkiyesinden sesleniyorum size kulak verir misiniz?”
-
Benim eleştirim daha uzun olmayışına. Yoksa çok keyifle okudum. Mutlaka okuyun tavsiye ederim. Kitapla kalın.
Cumhuriyetin ilk yıllarında Ankara'da öğretmen ihtiyacı oluşmasıyla hiç düşünmeden ailelerini geride bırakarak Ankara'ya giden Nahit ve Nermin hanımın yaşadıklarını Nermin Hanımın ağzından dinleyeceksiniz. 1920lerden 1940'ların sonuna kadar olan siyasi, edebi ve toplumsal süreci o kadar güzel romanlaştırmış ki Osman Bey hayran olmamak elde değil.
Böyle bir kitabı bu kadar bilgi birikimini yapıp romanlaştırmak kolay iş olmasa gerek. Sabahattin Ali, Necip Fazıl Kısakürek ve Orhan Veli; Nahit hanım için yanıp tutuştular; şiirler, mektuplar yazdılar o aşkını Orhan Veli ile yaşadı üstelik evli iken. İnsan okurken araştırma yapma gereği de duyuyor. Halil Vedat Fıratlı mesela. Nahit Gelenbevi ile evleniyor. Halil Beyin Cumhuriyetin ilanı ile birlikte geldiği görevler yaptığı çalışmalar gerçekten takdir edilmesi gerekiyor. Belki de değeri daha çok bilinmeli ve anılmalıydı. Şimdilerde bilen yok bu kitap olmasaydı bende kim olduğunu hiç duymayacaktım.
Özetle çok güzel bir hem dönem hem de biyografik denecek bir roman okudum mutlaka tavsiye ederim.
