Öz atıf yargısı, insanların bir aktivitede elde ettikleri herhangi bir başarıyı kendi yeteneklerine affetme eğilimini ifade ederken, başarısızlığı beceriksizliklerine değil, şanssızlığa bağlamalarıdır.
Lewis, acıdan arındırılmış bir dünyada yaşıyor olsaydık, Tanrı’nın dikkatimizi hiçbir zaman toplayamayacağını öne sürer. Lewis’e göre, acı olmadan insanlar kendilerini güzel zaman geçirmeye öylesine kaptırırlardı ki ne Yaradanlarına kulak verir ne de ona şükretmek için bir nedenleri olurdu. Bu yüzden Lewis’in acıyı, Tanrı’nın bize seslendiği ve ona tapınmaya çağırdığı İlahi bir Megafon olarak tarif ediyordu.
Neden Canımız Yanar?