ayşegül.
@gulerlerdenayse
Şu anda okuduğu kitap
bildiğiniz bütün kişisel gelişim kitaplarını unutun :)
biz ilişki kurmayı sadece iki kişi arasında gerçekleşen bir şey sanıyoruz. halbuki en başta kendimizle iletişim kurmaya çalışmalıyız. kendini tanıyan ve içini bilen insan yaratıcıyla, eşyayla, diğer insanlarla bu ölçüde ilişki kurar. ama biz kendimizi anlamak, içimize dönmek, ben neyim diye sormak zahmetine girmeden başka ilişkilere yöneliyoruz. üstelik herhangi bir ölçüyü gözetmeden yapıyoruz bunu. işte kitap tam da bu noktalara değiniyor. ayetlerle örnekler vererek konuyu kavramayı kolaylaştırıyor.
muhammed emin hocanın kaleminden çıktığı için dili gayet anlaşılır ve akıcı. o yüzden biraz kendimizi düşünmek, üslubumuzu gözden geçirmek istiyorsak kitabı tekrar tekrar okumalıyız bence. hocanın örnekler vererek açıkladığı kişi peygamber efendimiz olduğu için kitabın içeriğine laf edecek bir durum yok, çünkü bir hata yok. tek eleştirim kitabın bitmesi oldu :) herkese iyi okumalar dilerim.
Reklam
bir insan bir adada yıllarca tek başına -en fazla- ne yaşamış olabilir ki diye hem alayla hem merakla kitabı okurken zihninden geçenleri ve Tanrı'ya duyduğu ihtiyacı bu kadar içten bir şekilde ifade edişi; zamanını ve emeğini harcayarak yaptığı şeylerle hayatta kalma mücadelesi beni kitaba hayran bıraktı.
hangi ideolojik düşünce ya da dini inanca sahip olunursa olunsun kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. eğer bir klasik okuyacaksınız ve bu kitap okunacaklar listenizde yoksa hep bir şeyler eksik kalacaktır.
her kitap gibi alt metinde birçok mesaj barındırabilir, ki barındırıyor. ama ben kendi payıma en çok şurayı ayırdım: "bence elde edemediklerimizle ilgili bütün huzursuzluğumuz, sahip olduklarımız için şükretme huyumuzun olmamasından kaynaklanıyordu."
