Məgər siz gedirsiniz ki? Bəs indi niyə qalmırsınız? Qalın...
Sizinlə danışmaq xoşdur... Elə bil ki, uçurumun qırağı ilə gedirsən.
Əvvəlcə qorxursan, sonra nədənsə cürətlənirsən.
Sevdiyinin gözlərində belə göz yaşlarını
görməyənlər, insanın bütün varlığının minnətdarlıq və həya hissi ilə donub qalaraq, dünyada nə dərəcədə xoşbəxt ola biləcəyini hələ duymayıblar.
Siz çoxdan əmin olmayıbsmızmı ki, bütün başqaları - sözümü yaxşı başa düşün-bütün,
bütün başqaları mənim üçün çoxdan və büsbütün yox olub getmişdir. Bir üzünüzü mənə çevirin, bircə kəlmə söyləyin... Mən sevirəm... sizi sevirəm... mənə inanın...
İnsanlar dənizdə paroxodda gedərkən, quruda olduğu və sanki heç bir şey yoxmuş kimi, bu cür qayğısızca danışıb gülüşürlər.
Amma paroxod azacıq duran kimi, xırdaca bir qeyri-adilik əlaməti görünən kimi,hamının üzündə xüsusi həyəcan ifadəsi zahir olur ki, bu da şüurlarda daimi bir təhlükə duyulması əlamətidir.