Sultanım, ey bütün bir halkın sığınağı! Kalbinde neşe hep hüküm sürsün ve İslâm senin himayende hep gelişsin!
Birazdan Gülistan cama çıkacak, ona şöyle bir gülümseyecek, solundan kalkmışsa tatlı sert sövecek, dayanamayıp kafasından aşağı mama boca edecek. Karagöz dile gelse, ihtiyarlıkta öfke insanı kederden koruyabilir Gülistan, söv sövebildiğin kadar diye bağıracak.
Kulun en üstünü, kendi kusurunu görendir, bilendir.
Anne rahminde bir damlacık su, kırk günde insan biçimini alırken, kırk yaşına gelmiş adamda irfan ve edep yoksa, ona nasıl insan denir!
Dünyada biraz keyfimce yaşayayım derdim ama, "Burayı ebedi yurt sanma, bırak, çık! " dediler. Hayatın türlü nimetlerle dolu sofrasından, bir iki lokma yer yemez, yeter artık dediler.
Görünüşte perişan ve dağınık, manen toplu ve müttefik idiler. Zamanımızın sufileri ise görünüşte toplu, hakikatte ise dağınıktırlar.