Sosyal ağ Dünya' da bilinçsiz bir bilgisayarın başına oturup bir kahveye ihtiyacınız olmasıyla ilgili şeyler yazmak, başkalarının bir kahveye ihtiyacı olmasıyla ilgili şeyler okumak, bu sırada kalkıp kahve yapmayı unutmak demekti çoğunlukla.
İtiraf etmeliyim ki insanlar vakitlerinin çoğunu, hatta neredeyse hepsini varsayımlarla boşa harcıyorlar. Zengin olabilirdim. Ünlü olabilirdim. Otobüsün altında kalabilirdim. Daha az siyah noktam ve daha büyük memelerim olabilirdi. Gençliğimde yabancı dil öğrenmeye daha fazla vakit ayırabilirdim. Koşullu cümleleri diğer bütün yaşam formlarından daha fazla kullanıyor olmalılar.
İmkansız diye bir şey yoktu. Bunu biliyordum, çünkü aslında her şeyin imkansız olduğunu ve bu yüzden de hayatta mümkün olan her şeyin imkansızlıklardan ibaret olduğunu biliyordum.
Umut denen şey çoğunlukla anlamsızdı. Bir mantığı yoktu. Mantığı olsaydı umut değil mantık denirdi zaten. Ayrıca çaba gerektiriyordu ve ben çaba göstermeye alışık değildim. Geldiğim yerde hiçbir şey çaba gerektirmezdi. Geldiğim yerin olayı buydu, tastamam çabasız bir varoluş. Ama orada değil buradaydım. Ve umut ediyordum