Bugün yıllar önce yazılmış hatıra defterimi açtım.
15 yıl önceki sınıf arkadaşlarımın ve öğretmenlerimin benim için yazdığı satırları yeniden okudum… Bazı cümleler beni gülümsetti, bazıları şaşırttı, bazılarıysa içime dokundu. En çok da şunu hissettirdi: İnsan, bazen kendini başkalarının gözünden yıllar sonra tanıyor. O gün yazılanların birçoğu bugün hâlâ benimle… Demek ki birinin hayatına bıraktığınız küçük bir not, yıllar sonra bile kocaman bir anlam taşıyabiliyor. Eğer sizin de bir köşede unutulmuş bir hatıra defteriniz, eski mesajlarınız ya da mektuplarınız varsa… Bugün açın, okuyun. Ve mümkünse yazanlara tekrar gönderin.
Çünkü bazen geçmişten gelen birkaç satır, bugünü güzelleştirmeye yetiyor. 🤍