Cahil kimse tabiata bakınca zıtlıklar görür. Her varlığın diğerine düşman olduğunu ve aralarında bir ölüm kalım mücadelesinin sürüp gittiğini..Dolayısıyla düşmanlığı veri sayar. Ötekini yok etmeyi veya köleleştirmeyi tabii görür. Düşmansız,zafersiz ve eşitliğe dayalı bir hayat düşünemez.
Bir kitle, Aziz ve Yüce Allah’ın rızasını ve mükafatlarını kazanmayı gaye edindiğinde, kimilerinin ilahi yüceliği temsil etmesi gerekecektir. Böyle bir topluluğun öncüleri ilahi kudret adına konuşur ve buyruklar verirler. Nihayetinde her iş yanlış ve yararsız bir takım semboller ve hayallerle çerçevelenir