Geçmişin geçmişte kalmasını isteyenlere iki çift lafım var. Geçmişten ders çıkarmadıkça ve bunun için birşeyler yapmadıkça, o geçmiş değil geçmemiştir.
Düşünerek varılabilicek o kadar çok sonuç varken, ilkel tepkiler vererek sonuca ulaşmanın mümkün olabileceğini zannediyor insan. İnsansı değilde insan olmayı deneyelim. Akledeninden.
Dünya; girince güleceğimiz ancak yürekten gülemeyeceğimiz, ağlayacağımız fakat bütün gözyaşlarımızı dökemeyeceğimiz bir yer mi? Tüm bunlar yüreğimizdeki sırları anlayabilmemiz ve bu sayede hayatın yüreğine ait bir parça olabilmemiz için mi?