İnsanın kendi ebeveynine ebeveynlik yapmak zorunda kalması kişiyi çabuk olgunlaştırır. Çocuk rolü aniden elinden alınmış olan kişi, ne yapacağını bilemez. Hormonla yetişen bitkiler gibi büyük görünen ama içi boş mahsullere döner. Hep olgun davranmak zorunda kalmak, ani tepkilerinden kaçınmak, büyümenin gerektirdiği hatalardan korkup köşe bucak saklanmak, insanı hayat sahnesinde hep eğreti kılar.