fotoğrafik hafıza
unuttum gitti
“esas kahraman”ı ölmüş bir dizi gibi
acıtıyor canımı eskiliğin.
eksik, tadı yok kırmızı balonların
eski tadı yok dizdiplerinin
aşık fotoğrafların paralel evreninde
fotoğraflara geçirirdik aşkı
sevgi en güzel, kitap aralarındaki
eski fotoğraflarda saklanabilirdi
fotoğraflar eskidi
aşıklar gibi.
“en güzel orada sönebilirdi”
eski, kırık, sararmış aşkın
o ilk fotoğrafındaki sevgililerin
en olmadık yerlerinde
söndürdüm son sigaramı
gözlerim parçalandı
sen şimdilerde
başkalarına olan duygularını