Gustavo Adolfo Bécquer/Rimas

XX1 -Şiir ne ki?-diyorsun, mavi gözlerini gözlerime mıhlarken. Şiir ne mi?Soracak mıydın sen de? Şiir. sensin ya!.. XXXVIII Havadır iç çekişleri, havaya karışır. Sudur gözyaşları, denize karışır. Söyle, kadınım, Aşk unutulduğunda bilir misin, nereye karışır? XLIX Kalabalığın içinde görürüm onu arada bir yanımdan geçer, gülümser de geçerken, düşünürüm:-Nasıl? gülebiliyor ki? derim. Arkasından benim de dudağım kıvrılıverir, gülümserim acıyla alay eder gibi, düşünürüm o zaman:-Ya o da, derim, ya o da, benim gibi gülüyorsa?..