Bazen melekler kıskanır masumiyetimizi. Bazen kötülüğümüzü görür de kaçacak yer arar şeytan. Hayat şekle sokulamaz; nefes hapsedilemez , istek bağlanamaz, nefs hiçbir zaman tümüyle öldürülemez.İyi mi yararlıdır yoksa kötü mü ? Her zaman bilinemez.
Cehalet !
Kapı önlerinde, sokaklarda, köylerde dolaşmış yetmemiş şehirlere ayak basmış. Evlerden içeri sızmış akıllı bir düşman ya da sinsi bir dost gibi. Kulaklara küpe olmuş, boyunlara dolanmış, ilmek ilmek işlenmiş. İpin ucu kaçınca bir ellere ,bir
ayaklara dolaşmış. Sonunda ne mi olmuş? Mutlu mesut yaşamışlar mı? Cahillik mutluluk muydu neydi?
Ah! Cehalet...