Kendi gönül aleminden uzak kaldığın her an gurbettesindir. Gurbet bir yer değil, hissiyattır. Bu hissiyat insanı kalabalıklar içine sokar, alışverişe götürür, eğlendirir, oyalar. Oysa gönül alimini sükunetle ulaşılır. Orada davasz iddiasız bir gayret vardır. Öze ulaşma gayreti
İnsanın bir eşikte beklemesi gönlünü koruma altına alır iç âlemine derinleştirir, maneviyatını zenginleştirir. İnsan maddeden ibaret değildir insan manadır
İnsanların dış görüntüleri hakikatin ufak bir parçasıdır .oradan yansıyanların bize söyleyeceği şeyler son derece azdır. Bu durumda insanların zahirine bakmak cevizin kabuğuna takılı kalmak gibidir.Esas ahenk ve lezzet içeridedir ,özdedir.