Hayatımda ilk defa bir kitabı okuduktan sonra kendimi bu kadar tamamlanmış hissettim.Sanki bende hep eksik olan ama ne olduğuna bir türlü karar veremediğim kişilik özelliğimi keşfettim ve tamamlandım.Franz Kafka'nın okuduğum ilk eseriydi.Ve bu eserini okuduktan sonra dedim ki Kafka'nın yeri bende ayrı.Kafka bu eserini yazarken ne düşündüklerini ne hissettiklerini bile kitabın sonundaki mektuplarla o kadar güzel açıklamış ki.Bu yapraklara ancak bu kadar her şey sığdırılabilirdi.Bir sabah böcek olarak uyanan Gregor Samsa her şeyden önce ilk olarak işini düşünmektedir.Bir böcek olmasını,dönüşümünü bile fark etmemektedir.Bu zamana kadar ailesi için çalışıp fedakârlık yapan Gregor Samsa, sırf böcek olduğu için ailesi tarafından dışlanmaktadır.Kitabın sonunda kendimi şu sorulara yanıt aramaktan da alıkoyamadım.Sahiden biz bu hayatta sevdiklerimiz,değer verdiklerimiz için her ne kadar çabalasak da her türlü fedakârlığı yapsak da düştüğümüz zaman tüm sevdiklerimiz,herkes bize sırtını mı dönecek?Ya da evet evet hepimiz bu hayatta birer Gregor Samsa'yız değil mi?