"Anestezi altındaki bir toplumdaki insanlara canlılık hissi verebilmek için giderek daha güçlü uyaranlar gerekir.Kendini deneyimleyebilmeyi sağlayan uyaranlar olarak sadece kimyasal maddeler, şiddet ve terör kalmıştır.
Sıradan zihnin içine gömülü kaldığı tek yönlü Zaman bilinci, insanların herşeyi sıralı, söz-merkezli bir sistem içinde düşünmelerine yol açar. Bu zihinsel tuzak, çok kısa vadeli verimlilik kavramları ve sonuçlar üretir; krizleri sabit, plânsız bir halde karşılamaya neden olur.