"Son zamanlarda hep camileri düşünüyorum,'' dedi Sohrab.
"Öyle mi? Neden?" Omuz silkti. "Yalnızca düşünüyorum." Yüzünü kaldırdı, doğruca bana baktı. Şimdi ağlıyordu; usulca, sessizce. "Sana bir şey sorabilir miyim, Emir Ağa?" "Elbette." "Şimdi Allah ... " diye başladı, sonra tıkandı. "Allah o adama yaptığım şey yüzünden beni cehenneme atar mı?"