Gözde
@gzdetkbdk
Bir gün öleceğim, ve bu dünyadaki tek pişmanlığım okuyamadığım kitaplar olacak.
Kimya/Sosyal hizmetler /Adalet/Tıbbi dokümantasyon ve sekreterlik
Ksü-İÜ-AÜ-ATA
466 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Marquez 'in bütün kitaplarında yaşadığım ve artık olmaz ise onun kaleminden çıkan bir eser okuduğumdan kuşku duyacağım. Lakin benzer şekilde, biraz okuduktan sonra kitabı bitirene kadar kapağını kapatmak istememe hissinin aksini hissettirmesi de aynı şüpheyi uyandırırdı bende. Yani ilk sayfalarda ne okuduğumu anlayamamak durumunu da, içine girince noktalanmadan kitabı bir köşeye koymama durumunuda bu kitaptada yaşadım.
Klişe anlatımı ile işleneceğini herkesin bildiği bir cinayeti anlatan bu eser, yüzeysel bakıldığında belki de, zaman zaman çok insancıl duygular olarak görülen; boşvermişlik, hissizlik, umursamazlık gibi eylemler ya da eylemsizlikler yüzünden işlendiğini düşüdürsede, yazar; kader gibi çok daha güçlü ve derin anlamlar içeren kavrama da vurgu yapıyor. Bunu da kitapta geçen "Kader bizleri görünmez kılar." Cümlesinden de anlayabiliyoruz.
Bazen bazı şeyleri gerçekten engellemek mümkün olmuyor belkide.
Güzel, akıcı ve etkileyici bir eserdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap bitti. "Ben ne okudum yahu?" diye sormaktan kendimi alamıyorum.
Ben, duyguların bu kadar güzel dile getirildiği, bazen çok zarif, ince ama çok anlamlı kelimeler ile bazen ise yine en incesinden ama karşıdakine her anlamı çağrıştırabilecek ama çok hoş, ama bir o kadar zekice kelimeler barındıran başka bir eser okumamıştım. Öyle ki, mektupların karşılık bulduğu kişi Cansever'in ne anlatmak istediğini anlamaktan ziyade kendi içinden geçen, belki duymak istedikleri belki de seven bir kişinin duymak istemeyeceği fakat sevmeyen bir insanın bir şeyleri sonlandırmak istediği için, zihninde çok hoş bir düşünce yaratabilecek kelimeleri alıp en çirkin anlama taşıyabileceği cümlelerden bahsediyorum. Nitekim mektuplardan anladığımız kadarıyla da o güzelim kelimelerin ikinci şekle sokulduğunu söyleyebiliriz. Tabi yine de bu konuyu irdeleyebilmek için bu mektupların okuru olan Alev Hanımın yazdığı mektupları da okumak lazım. Lakin bu da kitap içerisinde belirtildiği üzre pek mümkün değil çünkü Cansever bu mektupları sinir ile yırttığını söylüyor. Okurken o kısıma gelmeden "evet", "bu olaydan sonra yırtmıştır o mektupları" diyeceksinizdir zaten.
Ben çok beğendim. Ve güzel ama sıkıntı dolu cümleler okumayı seven herkese "Benim siyah yüreğim boya mı tutmuyor ne?" diyen adamın mektuplarını okumasını tavsiye ederim.
Julian Barnes ile tanışma kitabımdı Elizabeth Finch. Kitapta biraz ilerledikten sonra tarihi olaylardan bahsetmesi beni biraz yordu. Tarihi herhangi bir şeyi tarihe dair bir şeyi okumayı sevmemek gibi kötü bir huyum var.
Asla sıkıcı değil, ki yarım bırakırdım bu gibi benim için kötü sürprizler yapan - ki kapaktan anlamam lazımdı kime göre neye göre süpriz- eserleri fakat ben bu kitabı bitirdim çünkü dili zaten içine bir şekilde çekiyor. Anlayıp anlamadığımı bilmiyorum. Konusunu anlatmak istesem, çok yüzeysel şeyler sıralayabilirim ancak, arka kapakta yazan kadar sığ şeyler. Lakin ilginç, lakin kurgusundan ziyade bir şeyler var bu eserde insanı etkileyen.
