Diğer insanları anlamamızın her zaman, en iyi ihtimalle biraz yanlış bir inanç olduğunu bana hatırlatan küçük bir sembol."
Hayır, ne güvenilir olmayan yargılarımızı durdurabilir ne de her zaman adil yargılanabiliriz. Fakat birbirimizi yargılama şeklimize dikkat edip dikkat etmeyi ne zaman bıraktığımızın da farkında olmalıyız. Bunu yapabilirsek hayatlarımızdaki insanlar hakkında her şeyi olmasa bile, birçok şeyi öğrenebiliriz. Onlar da bizimle ilgili aynısını yapabilirler.
Başkalarının yargıları düzensiz oldukları kadar güçlüdür de. Adaletsizliğin tavan yap-tiğı noktada, "Bu benim hatam değil," veya "Umurumda değil" ve son olarak da "Beni hiç kimse anlamıyor" gibi şeyler söyleme ihtiyacı hissederiz.
Sonuç olarak, bizi yargılayan güçlü izleyiciler üzerindeki kontrolümüz çok azdır.
Önemsizlik korkusundan kaçınmanın bir diğer yolu da başkalarının yargılarının önemini inkâr etmektir. Özünde görmezden gelinme hissini görmezden gelmeye çabalamaktır.