İki kişinin birbirine gitgide daha fazla kapılışını seyretmekte moral bozan bir şeyler vardı,özellikle odadaki tek fazla insansan. Paris'i kentten hızla uzaklaşan bir trenin yük vagonundan seyretmeye benziyordu bu; hani kent her saniye biraz daha küçülür ama insan gerçekte kendisinin küçüldükçe küçüldüğünü, yalnızlaştıkça yalnızlaştığını, bütün o ışıklardan ve o çoşkudan saatte bir milyon kilometre hızla uzaklaştığını hisseder ya, onun gibi bir şey işte
Sayfa 22 - Kırmızıkedi yayınevi