Hacer
@hacerryrlmz
Yeni ülke, bize sadece yaşamayı değil, aynı zamanda birlikte var olmayı da öğretiyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Cehalet, bilgiyi; karanlık, aydınlığı boğuyordu bu topraklarda.
Betonun soğukluğu, demirin sertliği bile bu gerçeği değiştiremez: İnsan hayalleriyle, ve bir diğerine uzattığı elle var oluyor.
Adına adalet dedikleri zulüm, cezayla değil, insanın kendi ruhuna vurduğu zincirle tamamlanıyor belki de.