Birçok insanın "ilahi aşk","doğa aşkı","insani aşk" gibi türlere ayırarak tanımlamaya çalıştıklarını görüyorum. Bence aşk bir bütündür. Bunların hepsi, gerçekte yaşıyor olmaktan kaynaklanan büyük coşkunun yansımasıdır. Nisan yağmurunun altında sırılsıklam yürümekten hoşlanmayan bir insan aşık olabilir mi? Sonbaharda sararmış yapraklarıyla titreyip duran ağaçların arasından geçip giden göçmen kuşlara bakmayan bir insan aşık olabilir mi? Okyanusta bir damla olmanın alçak gönüllülüğüyle davranmayan,kendini dünyanın merkezi zanneden bir insan aşık olabilir mi? Bence olamaz. Aşk, gerçekte var olmaktan, yaşıyor olmaktan kaynaklanan büyük coşkudur.