İntihar etmen ardında bıraktıklarının yaşamını daha yoğun kıldı. İç sıkıntısı diş gösterdiğinde ya da acımasız bir aynada yaşamlarının saçma taraflarıyla yüz yüze geldiklerinde, seni anımsıyor, varoluş acısını bir daha var olmama kaygısına yeğ tutuyorlar. Senin artık görmediğin şeylere bakıyorlar. Senin artık duymadığın şeyleri dinliyorlar. Senin artık söylemediğin şarkıları tutturuyorlar. Basit şeylerin verdiği sevinç onlara üzücü anının ışığında görünüyor. Daha önce görmez oldukları günü, kendi gecenden beri aydınlatan o kara ama yoğun ışıksın onlar için