Bana göre türküler bize geçmişimizi anlatan belgelerdir. Ne güzel türküler yakarmış eskiler. Her türkü tek başına bir tarih sanki. Öyle içten, öyle canlı ki insan türküyü yakanları, söyleyenleri karşısında yanı başında görür gibi oluyor. Onlar gibi yaşamak, onların acılarını ortak olmak, onlar gibi sevmek istiyor. Daha yakından tanımak istiyor onları.
Ben de bütün yaşadıklarımı, gözlemlerimi, ak kağıda kara yazılarla dökeceğim ve miras olarak bunlara bırakacağım çocuklarıma. Yarınlara, bütün arzularıma, belki onlarla ve onlarda ulaşırım. Benim yapamadıklarımı belki bir gün onlar gerçekleştirirler. Onların çağında hayat bizimkinden bile daha güç olacak.
Bir insanın başkalarına yapacağı en büyük iyiliğin, çocuklarını iyi terbiye etmek, iyi yetiştirmek olduğunu da anlıyordu. Bunun için başkalarının yardımına gerek yoktu. İnsan bu işe her gün zaman ayırmalı, adım adım gitmeli, kendini tamamen ailesine, çocuklarına vermeliydi.