Ölümün o günlerde en iyi çözüm olduğunu, ölüm üzerine nedenle ayrıntılı, neden izci bir kesinlikle konuştuğumuzu düşündükçe, bugün neden hala yaşadığımı ben de anlamıyorum. Hitler, Mussolini'nin alçakça ölümünü duymuştu. Sanıyorum birileri ona Duçe'nin Milano'daki pazar meydanında ayaklarından asılı çıplak cesedinin fotoğraflarını da göstermişti. "Düşmanın eline ne ölü ne de diri geçmek istiyorum. Öldüğümde cesedin yıkılsın ve hiçbir zaman bulunamasın" dedi Hitler.
Çocuk odasından çıkıp insanların, sırf kendileri öyle istiyor diye bu masum çocukları nasıl öldürebileceklerini düşünmeye çalıştım. Frau Göbbels benimle bu konuyu konuştu. Sınıf farkı yoktu artık, kalan tek şey kader birliğiydi.