Eren Çınar
@hakikatyolunda
Kendime notlar
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
47 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
kelâmcıların aldanışı ise kelâmî polemikleri en önemli iş bellemeleri ve Allah'ın dini uğruna en hayırlı amel saymalarından kaynaklanmaktadır. Onlara göre araştırma ve inceleme olmaksızın kimsenin dini tamamlanmış sayılmaz. Araştırmadan ve konuyla ilgili delilleri incelemeden Allah'a inanan kimse ne mümin ne kâmil (yetkin) insan ne de Allah katında makbul bir kul olabilir. Sözünü ettiğim kelâmcılar hiç dönüp de İslam'ın ilk kuşağına (selef) bakmıyorlar. Allah Resûlü [sav] onların en hayırlı insanlar olduklarına tanıklık etti, ama onlara inançlarını temellendirdikleri delillerini sormadı.
Kalbini arındırmayanın ibadeti sağlam olmaz. Cildinde alerji olan bir hasta düşünün. Doktor ona hem cildine sürmesi için merhem veriyor hem de hastalığın etken maddesini gidermek için şurup veriyor. Hasta sadece cildine merhem sürüyor ama şurubu içmiyor. Cildindeki alerji belirtilerini gideriyor ama hastalığın asıl etken maddesinden kurtulamıyor. Oysa cildine yansıyan belirtilerin kaynağı içerdeki etken madde olduğundan cildindeki alerjiden başı bir türlü kurtulamıyor. Kötülükler de böyledir; eğer kökleri kalpteyse onların belirtileri insanın dışa yansıyan davranış ve tutumlarında kendini açığa vurur. Bundan kurtulmak ancak kalbinde kökleşmiş duygusal ve dürtüsel zaafları terbiye ederek mümkündür.
Bir kimsenin Allah'a bağlı canlı bir kalbi olduğunda küçük bir günah işlese ya da bir günah işleme fikri aklından geçse bile değerli bir şeyi, Allah ile bağını kaybetmiş gibi hisseder
