İnsan doğduğu evde kalmamalıdır. Evden ayrılmak çocuksu olanı geri bırakıp yetişkin olmaktır. Büyümek için doğduğumuz evi terk etmemiz gerekir. Ne var ki bütün gitmeler olgunluk emaresi değildir. Bazen kahırla, kızgınlıkla, gitmiş olmak için gideriz o evden. Oysa insanı olgunlaştıran kaçmak değil vedalaşmaktır.
Hayatları boyunca neredeyse hiç anlaşılmamış, beklentileri karşılanmamış anneler çocuklarının duygularına da yabancıdır. Öncelikle de kızları söz konusu olduğunda…