O her zaman, tüm kuralların istisnası ve uğruna dünyayı yıkmayı göze alacağım tek kişi olacaktı. Çünkü eğer mutlu olmazsa onun gülümsemesini çalan her neyse, ben de dahil, yok ederdim.
Zahra'nın yeni şeyler deneyimlerken gülümsemesini izlemek benim zarar görmüş bir parçamı canlandırıyordu. Sadece yüzünde aynı türden bir merak ifadesini yeniden yaratmak için onu şaşırtacak başka şeyler bulma isteği uyandırıyordu.
Mahvolmuştum, kesinlikle lanet olası aklımı kaybediyordum.