Imhalime
@halime10___
22 Ağustos
86 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Hastama sunabileceğim en değerli şey, varlığım. Sadece yanında ol, diye düşündüm. Akıllıca bir şeyler söyleme çabasını bir kenara bırak. Fark yaratacak bomba gibi bir yorum aramaktan vazgeç. Senin yegane görevin, tüm varlığınla burada olmak. Seanstan ihtiyacı olan her ne varsa alacaktır zaten.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Daha iyi bir geçmiş için ümidi yitirmek etkili bir öneridir. Daha önce de pek çok kişiye yardımı dokundu, keza bana da öyle. Ama bugün, burada..." Ona öyküyü geri uzattım. "Sen buna yaratıcı ve beklenmedik bir boyut kazandırdı. Ümidini yitirmedin, bunun yerine kendine yeni bir geçmiş yazdın. Bu hayli etkileyici bir yöntem."
Sally öyküyü çantasına kaldırdıktan sonra bana bakıp gülümsedi ve bugüne dek duyduğum en hoş iltifatlardan birini etti: "insanın böyle nazik bir otobüs şoförü olunca bu o kadar da zor olmuyor."
O gittikten sonra ne kadar özel bir mesleğim olduğunu düşündüm. Böylesi miladi ve kıymetli anları paylaşmak ne büyük olur!
Bu konuşmanın ardından psikoterapinin nasıl işe yaradığını öğrenmenin ne kadar imkansız olduğunu düşünmeye daldım. Biz terapistler, çalışmalarımızda ince bir ayarı tutturabilmek ve hedefi gözünden vuran birer ampirist olmak için uğraşır dururuz. Hastamızın bağlanma öyküsündeki veya DNA dizisindeki bozuk kısımları tamir edebilmek isteriz. Oysa çalışmalarımızın gerçekliği bu modele uymaz ve genellikle, hastalarımızla çıktığımız keşif yolculuğumuzda doğaçlama yapmak zorunda kaldığımızı fark ederiz eskiden bu duruma sinir olurdum ama şimdi altın çağım dediğim dönemde insan düşüncelerinin ve davranışlarının ne kadar öngörülemez ve karmaşık olduğuna hayret ederken, kendi kendime sessizce ıslık çalıyorum. Şimdi, belirsizliğin karşısında titremiyor, her şeyin belirli olduğunu varsaymak anın kibirden ibaret olduğunu görebiliyorum. Şu an emin olduğum tek bir şey varsa, o da içten ve sıcak bir ortam yaratabildiğimde, hastalarımın, ihtiyaç duydukları yardıma, çoğu zaman tahmin bile edemeyeceğim müthiş yollardan erişeceğidir.
Teşekkürler Molly.
"Yaşanmışlık ne kadar çoksa ölüm korkusunun da o kadar şiddetli olduğuna defalarca şahit oldum. İşte bu nedenle, şu anki yaşam kalitesine odaklanmaya çalışıyorum."