Bana bak seni acının gizli mübtelesı olmuş budala ! Tam şu an çektiğin ısdırabın sebebi senin korkaklığın. Dünyanın en mutlu verici bir haberi senin için kuş olup gelse , uzun süredir beklediğin her şey gelip seni bulsa sen yine de içinde bir yerlerde hüznü yanında gezdireceksin .Sen kendinin yansıması ile yüzleşmedikçe , arzu korku tutkularını tam anlamı ile tanımadıkça sevmedikçe bu ahmak halin devam edecek. Biz buna modern dilde varoluşsal sancı diyoruz ve ne acı psikolojide bunun tedavasi yok .
Bazen , sonunu kestiremediğimiz olaylar bize daha cazip ve güvenilir geliyor değil mi ? Aynı şey tam anlamı ile insanlar için de geçerli olsa gerek. Güvensizliğin yarattığı güven. Kaosun içindeki düzen.
Biri bize Dostoyevski'nin insanı hemen her şeye alışabilen bir varlık olarak tanımlamasının anlamını sorsaydı derdi ki : " Evet insan neredeyse her şeye alışır ama bunun nasıl olduğunu bize sormayın." Ne psikolojik incelemelerimiz ne de biz tutsaklar henüz o kadar ileri gidememiştik.
