İnsan bazen sevdiğinden, bazen saygısından, bazen de sadece kendi kalitesinden ödün vermemek için susar. Karşımızdakinin hatasını görür, sineye çekeriz; üslubundaki o keskinliği duyar, içimizdeki yaranın üzerine kapatırız. "İdare etmek" deriz biz buna. Ama zamanla anladık ki, idare ettiğimiz her yanlış, sahibinin gözünde bir "hakka" dönüşüyormuş.