fakat ben öfkeyle
yine düş diyorum
karmaşık, karanlık
uyanıklığın yarasına
uykunun acı ilacından sürmeliyim artık
birbirine bastırıyorum yorgun kirpiklerimi
şiirin baştan ayağa günah deme
o utançtan, o günahtan bir kadeh ver bana
cennet, huriler, âb-ı kevser senin olsun cehennem ateşinin dibinde bir ev ver bana