''Yıldız İslam'a ayakkabısı kadar önem vermezse, o Yıldız ömrünü mutlu geçirebilir mi..?Hangimiz mesuduz?Hepimiz ruh hastalığı içinde uyuyoruz?Benim dedemin,nenemin huzuru niçin hiç birimizde yok?Onların imanı bizde olmadığı için, değil mi?''
-Düşündüm ki, aldığımız giyimimize yetmiyor...Bize öyle kompleks veriyorlar ki.. İster istemez aldığımız para giyime,çaya,sigaraya gidiyor. Her şey bir yana insan Allahın emrini yaşayabilecek bir işyeri bulamayınca, maddeyi kazanmak için , ahiretini ihmal etmek zorunda kalıyor..
Rabia hüngür hüngür ağlıyordu. Değişik düşüncelerle hemhaldi.Sanki ahiret aleminde idi.MADDENİN NE OLDUĞUNU ,İNSANLARIN NE KADAR BOŞ YERE BİRBİRİNE KIYDIĞINI,ASLINDA MEZARLIĞA GELECEK İNSANLAR İÇİN BU MANZARANIN KOMİKLİĞİNİ DÜŞÜNÜYORDU...