Bir insanın kaygılarından kurtulabilmesi için tek yol , kendi varoluş sorumluluğunun üstlenebilmesidir .Bu sorumluluk gereğinde başka insanların desteği ve yardımını alabilmeyi de içerir.
Asıl “ben” 35 seneye yaklaşan ömrümde, ancak üç dört ay kadar yaşamış ,sonra benimle alakası olmayan manasız bir hüviyetin derinliklerine gömülüp kalmıştım.
''Yıldız İslam'a ayakkabısı kadar önem vermezse, o Yıldız ömrünü mutlu geçirebilir mi..?Hangimiz mesuduz?Hepimiz ruh hastalığı içinde uyuyoruz?Benim dedemin,nenemin huzuru niçin hiç birimizde yok?Onların imanı bizde olmadığı için, değil mi?''