Ayaklarımızı yere sağlam basmamızı sağlıyor. Böylece nerede durduğumuzu biliyoruz. Ayaklarımız yere basmazsa bazı şeyleri nasıl doğru dürüst düşünebiliriz ki?
çünkü üzüntünün en kötü yönü insanın dikkatini verme özelliğini tamamen yok ediyor olmasıdır.
Üzüldüğümüz zaman dü§üncelerimiz dağılıyor ve karar verme yıpratıcı dü§üncelerden kurtuluyor ve sorunumuza dikkatimizi gücümüzü yitiriyoruz. Ama kendimizi en kötü şeyle yüzleşmeye hazırlayıp zihinsel olarak bunu kabullenirsek, bütün bu yıpratıcı düşüncelerden kurtuluyor ve sorunumuza dikkatimizi verebiliyoruz.