Geçmişin kapılarını kapatın. Onu gömün gitsin. Aptalları ölümün tozlu yollarına sürükleyen dünlerin kapılarını kapatın. Geleceğin yükünü dününküyle birleştirip bugün taşımaya kalkarsanız
yıkılırsınız. Geleceğin kapılarını da tıpkı geçmişinkiler gibi sımsıkı kapatın. Gelecek bugündür. Yarın yoktur. İnsanın kurtuluş
günü bugündür. Enerji kaybı, zihinsel huzursuzluk, gerginlik ve üzüntüler gelecek konusunda endişe duyan insanlarda görülür. O halde bölmelerinizi sıkıca kapatın ve 'günlere kapalı bölmeler'de yaşamayı alışkanlık haline getirin.
Bu nedenle hiçbirimizin yeni şeyler duymaya
ihtiyacı yok. Bizler zaten kusursuz bir hayat sürmek için nelerin gerekli olduğunu biliyoruz. Bizim sorunumuz bilmemek değil, harekete geçememek.
Tuhaf değil mi? Üzüntü insanların en büyük sorunlarından biri olduğuna göre sizce de okullarda "Üzüntüden Kurtulmanın Yolları" konusunda bir ders verilmesi gerekmiyor mu?