Unutulacaksın, hiç olmamışsın gibi Unutulacaksın bir kuşun ölümü gibi Terk edilmiş bir kilise gibi unutulacaksın, Geçici bir aşk gibi Ve kar altındaki bir gül gibi… unutulacaksın Ben yola aitim… Adımları adımlarımdan önde olanlar var Görüşlerini benim görüşlerime dayatanlar. Sözü tabiatıyla saçanlar var geçmek için hikayeye yahut aydınlatmak için kendinden sonra geleceklere şarkılı bir iz… ve bir çan gibi Unutulacaksın, hiç olmamışsın gibi ne bir şahıs ne de bir metin… unutulacaksın Yürüyorum basiretin kılavuzluğunda, belki bir özgeçmiş verebilirim hikayeye. Çünkü kelimeler beni yönlendirir ben de onları yönlendiririm. Ben onların şekliyim onlar özgürce tecelli ederken. Ama benim söyleyeceklerim söylendi. Benden önce geliyor geçmiş bir yarın. Ben hükümdarıyım yankının. Taht yok benim için kenarlardan başka. Çünkü yol o yoldur. Belki bir şeyi tanımlamayı unuttu evvelkiler, uyandırmam için onda bir duyguyu ve bir hissi Unutulacaksın, hiç olmamışsın gibi ne bir haber ne de bir eser… unutulacaksın

Nasıl ÖlünürEmile Zola · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202224,3bin okunma