Hamide Çavdar

Hamide Çavdar
@hamidecavdar__
Geçenlerde okuduğun bir kitapta bir sevgilinin diğerine yazdığı gibi, “Mektubumu rüzgâra teslim ediyorum.” Gerisini bilemeyecek kadar uzağım kıyına. Karşıdan bakınca ışıklarını bile göremiyorum. Sevgiler, K.
Sayfa 108 - İletişim Yay.·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
İnsan birine yazdığı mektubu biraz da kendine yazıyor ya, aklını ve kalbini kağıda geçirip yüreğini boşaltırken sayfaya, uzaktan bakıyor ya biraz da kendine… Temize çekmek belki, belki kendi halinde bir bahar temizliği…
Sayfa 105 - İletişim Yay.·Kitabı okudu
Alıntı
Sen ne kadar kaçsan da, ıskalasan da, görmezden de gelsen, kafanı kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatın sana bir diyeceği varsa, sinsi sinsi bekliyor sırasını, yıllarca. Öyle sabırlı. Öyle fil hafızalı, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sağalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayınca kapanmıyor.
Sayfa 100 - İletişim Yay.·Kitabı okudu
Alıntı
İnsan kabuklu böcek gibi bir şey. Baktı dışarısıyla baş edemiyor, kaçıveriyor içeri.
Sayfa 100 - İletişim Yay.·Kitabı okudu
Alıntı
Zaman izleri siliyor. Uykuyla uyanıklık arasında gördüğün rüyalara benziyor geçmişte yaşadıkların bir süre sonra. Öfke diniyor. Bir vakit kalbini ateşiyle kavuran her şey, cılız bir mum alevine dönüşüyor. Ha söndü, ha sönecek…
Sayfa 99 - İletişim Yay.·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam