Kıştan sonra bahar, bir yazın arkasından da bir sonbahar geçince, hepsi azar azar parça parça akıp gitti. Geçti gitti, uzaklaştı. Bitti, demek istiyorum. Ama yine de derinde bir şey kalır. Sanki bir ağırlık, şurada, göğsün üzerinde!
"...Yalnız Medine değil, Hz. Peygamber'in nuruyla yer ve gök ve ikisi arası ve yerin altı doludur, ancak (görmek için) yüz döndürmek ve göz açmak gerekir."