Yürü; insanlığı doğuran o gül medeniyeti mimarının
Zalimin başına bela kıldığı ordusu sensin
Sensin nizamı alem için beklenen türbedarı yarının
Yürü ki, fethe açılan tuğların rüzgarlarla bilensin
Bir dağ başında yaşıyoruz şehrin ortasında
Herkes tanıdık herkes yabancı
Herkes birbirinin namusuna musallat
Herkes doğru söylüyor herkes yalancı
Biraz kızılca kıyamet biraz heyula
Alışmışız inandığımız yalanlarla yaşamaya
Allah'ım bizi affet
Kitaplar arasında kurutulur her çiçek
Şiire konuk olur kelimeler manolya
Aşkı bilmeyen eller seni nerden bilecek
En,en güzel çiçekler bırakılır solmaya