Bir insanın bu kadar doludizgin, bu kadar kendisinin dışında kalabilmesi için bir değil birkaç hayatı boyunca hemen hemen hiç yaşamamış, nesiller boyunca kendisini hapsetmiş, sadece en büyük felaketlere kadar lezzet, kendinden çıkış, bir yığın şeyi özlemiş olması icap ederdi.
"Babam da onun gibi yaşamadı. Yahut en budalaca, en acemice şeklinde hayatın dışında kaldı..."