Hamza Ee
@hamzaee
"Sonunda herkes bir yere gelir, ama dize gelmiş ve başı eğik olarak."
İstanbul
138 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sarıp köklerimi cevherini salsa da toprak
Düşmesin isterdim dalımdan bir kuru yaprak
İstedim gözlerimden damlasın hikayeler
Geçerken önünden binbir türlü sahneler
Yol alırken hayatın dar patikalarında
Başladı düşünceler kıvrılmaya kafamda
Dedim uzakla bilinmiş farkı yakının hep
Kaybolup da kavuşmak içimdeki son talep
O zaman gece gündüz durmadan isyan neden
Herşeye bir de mana yüklemişse var eden
Attım uzak bir yana sırtımdaki tüm yükleri
Şimdi anlam doldu bütün kainatın renkleri
Değer konusunda yaptığım mantık hatası, çoğu zaman kendimi değersiz hissetmeme neden olduğunu fark ettim. elde edemediğim şeyler, fiziki görünüşüm gibi sebeplerden dolayı beğenilmeyeceğimi düşünmüşüm. ve hep bana haksızlık yapıldığını düşünmüşüm.
belki aileme kızdım ya da hocalarıma, arkadaşlarıma; çoğu zaman onların yaptıkları şeylerden dolayı bu durumdayım diye herşeyden sorumlu tuttum. ayrıca belki farkında olarak belki olmayarak Allah'a da kızdım; neden burdayım veya bu haldeyim veya bir zaman öyle oldu falan diye.
ve şimdi şöyle düşünüyorum;
ben hepsini yanlış değer anlayışım olduğu için yaptım.
zengin olan benden daha değerli,
renkli gözlü olan benden daha değerli,
dersleri çok iyi olan benden daha değerli,
o zaman ben de bunlarda iyi olmaya çalışmalıyım falan diye düşündüm.
ve ben de başardığım şeylerden dolayı, kendimi diğer bazı insanlardan değerli olduğuma ikna ederek ayakta durmaya çalıştım.
ve zaten bu mantıkla hiçbir zaman en değerli olunamayacağı için her zaman mutsuz olmak zorundaydım.
her zaman benden iyi olanları kıskanıyordum.
benimle biraz bişeyler paylaşan biraz bana değer veren insan gördüm mü onları her an kaybetme korkusu ve elimde tutma tutkusu ile yaşıyordum.
arkadaşlarım başka kişilerle de aynı şeyleri paylaşınca kıskanıyordum,
beni aramayınca kızıyordum.
bunun gibi bir sürü örnek verilebilir.
temelde değerli olduğumla ilgili şüphelerim bana her yaşadığım şeyde travmalar yaşattı.
şimdi şöyle düşünmeye başladım;
aslında kimse kimseden değerli değil.
herkes zaten bir değer;
kötü birşey yapsa da değer,
iyi birşey yapsa da değer,
en zengin en fakir en yaşlı en çirkin en sinirli en mutlu hepsi bir değer
ve hepsi birbiriyle aynı.
sadece yaptıkları hareketler ya da görünüşleri farklı
ama bu onları birbirinden değerli yapmıyor.
bu mantıkla